Urząd Miejski w Olecku - ul. Plac Wolności 3, 19-400 Olecko
tel. 520-21-68, fax. 520-25-58
info@um.olecko.pl
www.um.olecko.pl

Olecko położone jest we wschodniej części Mazur. Gmina zajmuje powierzchnie 2660 ha ( w tym samo miasto 1142 ha). Gminę zamieszkuje ponad 22 tys. osób, z czego w mieście żyje ok. 17 tysięcy. W skład gminy Olecko wchodzi 28 sołectw i 43 miejscowości. Gęstość zaludnienia około 83 osoby/km2 ( miasto 1457 osoby/km2).
Gęsta sieć dróg podnosi atrakcyjność lokalizacji miasta. Krzyżują się tutaj ważne szlaki komunikacyjne prowadzące między innymi do przejść granicznych z Federacją Rosyjską i Litwą. Odległości z Olecka do wybranych miast wynoszą: Giżycko - 56 km, Ełk - 30 km, Suwałki - 35 km, Gołdap - 37 km, Warszawa - 267 km, Białystok - 135 km, Olsztyn - 161 km. Najbliższe drogowe przejście znajduje się w Gołdapi - Obwód Kaliningradzki oraz w Ogrodnikach i Budzisku na granicy z Litwą.
Wszystkie te cechy kwalifikują miasto jako atrakcyjny ośrodek turystyczno-wypoczynkowy oraz miejsce lokalizacji inwestycji o charakterze gospodarczym. Oferta miasta jest tutaj szczególnie bogata, gdyż zawiera zarówno grunty z pełnym uzbrojeniem terenu, jak też gotowe do zagospodarowania obiekty.
Położenie miasta nad brzegiem jeziora, z którego wypływa rzeka przecinająca zakolami miasto, jest wyjątkowo malownicze. Bardzo blisko stąd do Wigierskiego Parku Narodowego, Suwalskiego Parku Krajobrazowego, Puszczy Augustowskiej i Boreckiej. Niedaleko znajdują się przejścia graniczne z Litwą i Rosją. Okolice Olecka tworzą doskonałe warunki do żeglowania, wędkowania, grzybobrania - są rajem dla myśliwych, amatorów wycieczek rowerowych i pieszych. Olecko jest doskonałą bazą wypadową do zwiedzania całego rejonu. Historia Olecka na stronach WWW Urzędu Miejskiego.

Urząd Gminy Kowale Oleckie
ul. Kościuszki 44, 19-420 Kowale Oleckie
tel: (0-87) 523-82-79, fax: (0-87) 523-82-79
www.bip.bazagmin.pl/kowale-oleckie/

Gminę zamieszkuje 6300 osób. Powierzchnia wynosi 252 km2. Najbardziej charakterystycznym elementem gminnego krajobrazu są Wzgórza Szeskie z Szeską Górą (309 mn.p.m.). Od wschodu teren gminy pokrywa kompleks Puszczy Boreckiej, stanowiący 36% powierzchni gminy. W kompleksie Puszczy występują liczne jeziora. Urok ich podnosi kilka zalesionych wysp. Ponadto na obszarze gminy występują 3 rezerwaty przyrody : Cisowy Jar (10,7 ha florystyczny, stanowiska cisa), Wyspa Lipowa na jeziorze Szwałk Wielki (florystyczny 2,7 ha drzewostan lipy), Czerwony Dwór (372,6 ha krajobrazowy zespół wodno-leśny Puszczy Boreckiej). Szlak Mazur Garbatych wiodący z Ełku poprzez miejscowości gminne Czerwony Dwór, Jablonowo, Wężewo, Szeskie Wzgórze, aż do przejścia granicznego.

Do najcenniejszych atrakcji turystycznych zaliczyć należy zabytki gminne, a wśród nich zbudowany 1719 roku ewangelicki kościół w Szarejkach, po 1945 roku przejęty na potrzeby parafii rzymsko-katolickiej. [zdjęcia kościoła ] Zespoły dworsko-parkowe w Dorszach, Drozdowie, Staczach , Szwałku i Wężewie. Specyficznym obiektem jest cmentarz wojenny z I wojny światowej w Kowalach 0leckich. W okolicy wytyczonych jest 8 tras rowerowych.

Urząd Gminy Wieliczki - ul. Lipowa 53,
19-404 Wieliczki
ttel: (0-87) 521-42-25, fax: (0-87) 521-42-77
www.bip.bazagmin.pl/wieliczki/ 

Pisane źródła historyczne potwierdzają, że Wieliczki istniały już w 1540 roku. Swą nazwę biorą najprawdopodobniej od rodowego nazwiska - Wieliczek. Musiała to być całkiem spora miejscowość, skoro już przed 1522 r powstała parafia. Ze spisu dokonanego w 1600r wynika, że mieszkali tu sami Polacy. W Wieliczkach jednym z ciekawszych i coraz rzadziej spotykanych obiektów jest liczący ponad 300 lat, dobrze zachowany, modrzewiowy kościół z 1677 roku.
Na terenie gminy warto obejrzeć także młyny wodne z przełomu XIX i XX wieku znajdujące się w Starostach i Nowym Młynie.
Walory turystyczne Wieliczek polecamy dla tych, którzy szukają azylu, są zwolennikami ciszy i spokoju, ponieważ są tu jeszcze nie odkryte przez turystów miejsca. Duże obszary zieleni, jeziora i rzeki sprzyjają uprawianiu aktywnego wypoczynku. Pole namiotowe leżące około pół kilometra za wsią nad jeziorem Oleckim Małym może stać się doskonałą przystanią dla turysty.
Malowniczo położone wśród wzgórz jezioro oferuje bogactwo ryb i możliwość uprawiania sportów wodnych. Na terenie gminy istnieją również dogodne warunki do uprawiania sportów zimowych, szczególnie narciarstwa. Po długich, czynnie spędzonych dniach, wieczór można spędzić w dyskotece "Night Club" w Wieliczkach lub w kawiarniach i dyskotekach w pobliskim Olecku.

Urząd Gminy Świętajno
19-411 Świętajno
tel: (0-87) 521-54-20, fax: (0-87) 521-54-14
www.bip.bazagmin.pl/swietajno-gol/

Gmina Świętajno - jest rejonem typowo rolniczym o wspaniałych walorach przyrodniczych. Zamieszkuje go około 4,3 tys. osób. Znajduje się tu 21 sołectw, pięć szkół podstawowych, trzy urzędy pocztowe, oczyszczalnia ścieków, funkcjonuje centrala telefoniczna. Działa tu prężnie Gminny Ośrodek Kultury, ośrodek zdrowia, Bank Spółdzielczy.
70 procent gminy objęta jest obszarem krajobrazu chronionego. Duża ilość jezior, lasów, jak również czyste środowisko naturalne stwarza bardzo dobre warunki dla wypoczynku i turystyki. Istnieją tu możliwości organizowania spływów kajakowych, poczynając od jeziora Litygajno, poprzez rzekę Łażna - Struga, jezioro Łaśmiany, a kończąc na Ełku. W Świętajnie można wypożyczyć sprzęt pływacki, a także skorzystać z pola namiotowego. To region piękny, czysty i warty odwiedzenia.
Przez tę gminę przebiega szlak pieszo- rowerowy, zataczający krąg: od Świetajna poprzez Giże, Olecko, Jaśki, Dunajek do Świętajna. Godny polecenia jest też szlak kajakowy, ciągnący się przez jezioro Świętajno, rzekę Połomkę, rzekę Łaźną Strugę w kierunku Ełku. Gmina posiada wiele interesujących zabytków - parki dworskie w Rogowszczyźnie i w Cichem, pałac w Dunajku, dworek w Kijach, XVII-wieczny kościół w Cichem i w Świętajnie. Ponadto kurhan Jaćwingów z resztkami zamczyska w Dybowie.
Od kilku lat gmina wydatkuje znaczne sumy na poprawę ochrony środowiska. Założono oczyszczalnię ścieków w Świętajnie, kotłownię olejową w Szkole Podstawowej w Świętajnie, kanalizację Świętajna i Sulejek.

 

 

 Ostatnia aktualizacja: 12 września 2006 w@m